Rada działalności pożytku publicznego (podstawowe narzędzie dialogu pomiędzy JST i NGO)

Forma współpracy
Niefinansowa
Szczebel samorządu
Każdy szczebel

W tym miejscu skoncentrowano się przede wszystkim na funkcjach i roli, jaką rady powinny pełnić w sferze dialogu JST i NGO.

Opis narzędzia

RDPP nie jest reprezentacją organizacji pozarządowych, ponieważ w jej skład wchodzą – poza przedstawicielami organizacji – także przedstawiciele JST oraz innych podmiotów. Rada jest więc przede wszystkim miejscem, w którym prowadzony jest dialog pomiędzy organizacjami, JST oraz innymi reprezentowanymi w niej podmiotami, a także odbywa się konsultowanie decyzji podejmowanych przez władze samorządowe.

Rady przy JST nie są ciałami obligatoryjnymi, są tworzone na wniosek organizacji pozarządowych. Powstanie RDPP zależy więc od inicjatywy organizacji pozarządowych. W przypadku województwa ustawodawca określa minimalną liczbę wnioskujących na co najmniej 50 podmiotów, a w powiecie i gminie – na pięć.

Minimalny skład powiatowej i gminnej RDPP to:

  • co najmniej dwóch przedstawicieli organów wykonawczych,
  • co najmniej dwóch przedstawicieli organów stanowiących, 
  • co najmniej czterech przedstawicieli organizacji pozarządowych.

W województwie trudno mówić o tak małej radzie, choćby ze względu na zapewnienie reprezentacyjności sektora pozarządowego pod względem terytorialnym, ale minimalnie w RDPP musi się znaleźć:

  • jeden przedstawiciel wojewody,
  • co najmniej dwóch przedstawicieli marszałka,
  • co najmniej dwóch przedstawicieli sejmiku,
  • co najmniej pięciu przedstawicieli sektora pozarządowego.

Główną misją RDPP jest dbanie o jakość współpracy oraz o roczny program współpracy. Rada uczestniczy w wypracowaniu RPW i realizacji jego postanowień (od udziału w komisjach konkursowych na dotacje, po inne zespoły, formy współpracy). Monitoruje postanowienia RPW oraz prowadzi dialog na ten temat z innymi organizacjami, porozumieniami i federacjami. Opiniuje też sprawozdanie z programu współpracy, uczestnicząc w dyskusji o jego poziomie realizacji (ewaluacja).

RDPP jest także strażnikiem dialogu władz samorządowych z organizacjami pozarządowymi. RDPP powinna mieć w swoich głównych założeniach nadzór nad tym, czy sektor pozarządowy został uwzględniony w projektach strategii, programów, polityk lokalnych i regulaminów. Sprawdza, czy sektor brał udział w zespołach, warsztatach poświęconych powstawaniu tych dokumentów oraz w konsultacjach ich projektów.

RDPP inicjuje formy współpracy. Dobrze działająca rada kreuje również rozwiązania poprawiające jakość współpracy i rozwija ją. RDPP powinna przedkładać swoim organom wykonawczym wypracowane rozwiązania, które mogą być wdrożone czy to uchwałą, czy zarządzeniem. Jeśli np. sektor pozarządowy przygotuje rozwiązania związane z polityką czynszową władz samorządowych wobec NGO, RDPP jest znakomitym organem doradczym, który takie rozwiązanie rekomenduje organom wykonawczym i stanowiącym do wdrożenia. Dotyczy to praktycznie wszystkich form współpracy.

Podsumowując, RDPP powinna:

  • uczestniczyć w całym cyklu prac nad RPW,
  • być strażnikiem dialogu, monitorując (na jakich zasadach, i czy w ogóle, uwzględniono głos NGO) oraz wydając opinie o procesach przygotowania projektów strategii, programów i regulaminów,
  • konsultować projekty aktów prawa miejscowego zgodnie z uchwałą JST wynikającą z art. 5 ust. 5 udppiw,
  • być zespołem sterującym pracami nad wypracowaniem rozwiązań odpowiednich form współpracy, który wypracowuje i przygotowuje projekty, a następnie przedstawia je organowi stanowiącemu.

Projektując RDPP dobrze jest ustalić:

  • jak wybrana będzie reprezentacja organizacji pozarządowych w RDPP: w jakiejś formie głosowania, czy może branżowo lub terytorialnie,
  • jacy przedstawiciele organu wykonawczego wejdą do RDPP: z których wydziałów, biur, dyrektorów jednostek kultury, sportu, wiceprezydentów, członków zarządu,
  • kto w RDPP będzie reprezentował organy stanowiące: to oczywiście sejmik, a rady wskazują same, ale można ustalić, która z ich komisji odpowiada za ten obszar i podpowiedzieć zgłoszenie jej członków, członkiń (ułatwi to późniejsze procedowanie projektów uchwał związanych z sektorem pozarządowym i współpracą),
  • kto będzie obsługiwał RDPP, czyli która komórka organizacyjna urzędu pełni rolę sekretariatu: najprościej, jeśli będzie to w miejscu, w którym funkcjonuje pełnomocnik, koordynator czy osoba odpowiedzialna za współpracę i RPW,
  • jakich środków komunikacji (platformy, e-maile, strona internetowa) będzie używała RDPP, kto będzie komunikację organizował: ktoś z członków RDPP, czy jednak (co jest rekomendowane) pracownicy urzędu w sekretariacie RDPP.

Skuteczność i użyteczność działań RDPP zwiększa:

  • planowanie prac rady, ustalenie jakimi tematami i kiedy rada będzie się zajmować,
  • wyłonienie zespołów roboczych, które szczegółowo pracują nad określonymi tematami, przedstawiają wyniki swoich prac do dyskusji i decyzji na posiedzeniu całej rady,
  • utrzymywanie kontaktów z innymi ciałami dialogu, zwłaszcza w kwestiach, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Na poziomie powiatu, a zwłaszcza województwa, użyteczne jest również wdrażanie mechanizmów sieciowania rad działających na tym terenie, służących wymianie informacji i doświadczeń oraz wypracowywaniu i upowszechnianiu standardów ich funkcjonowania.

Kiedy warto stosować rozwiązanie

RDPP należy powołać, gdy z takim wnioskiem wystąpią organizacje pozarządowe w odpowiedniej liczbie określonej w ustawie. Dla sprawnego działania rady warto, przed jej powołaniem, ustalić szczegóły działania ze środowiskiem organizacji pozarządowych.

Korzyści dla JST

Najważniejsze korzyści dla samorządu to:

  • stałe, sformalizowane forum dialogu z sektorem obywatelskim,
  • uporządkowanie relacji JST i NGO w jednym ciele konsultacyjno-opiniodawczym,
  • wsparcie organów JST w procesie podejmowania decyzji,
  • poprawa jakości konsultacji aktów prawa miejscowego,
  • lepsze przygotowanie RPW,
  • ograniczenie konfliktów na etapie wdrażania decyzji organów JST,
  • wczesne identyfikowanie potencjalnych problemów i napięć we współpracy,
  • dostęp JST do wiedzy środowiskowej i eksperckiej NGO,
  • lepsze dopasowanie działań JST do realnych potrzeb lokalnych,
  • zwiększenie transparentności procesów decyzyjnych,
  • wzmocnienie legitymizacji decyzji podejmowanych przez JST,
  • wsparcie w ewaluacji współpracy z organizacjami pozarządowymi,
  • ciągłość dialogu niezależna od zmian personalnych,
  • budowanie kultury współpracy i zaufania,
  • wzmocnienie wizerunku JST jako partnera dialogu społecznego.

Korzyści dla NGO

Główne korzyści dla organizacji pozarządowych to:

  • stały i sformalizowany kanał dialogu z JST, wpływ na kształt polityk publicznych JST,
  • udział w opiniowaniu aktów prawa miejscowego,
  • wpływ na przygotowanie Rocznego Programu Współpracy,
  • możliwość zgłaszania problemów systemowych we współpracy,
  • wczesny dostęp do informacji o planowanych działaniach JST,
  • reprezentacja środowiska NGO w dialogu z JST,
  • wzmocnienie pozycji NGO jako partnera samorządu, możliwość prezentowania stanowisk środowiskowych,
  • lepsze rozumienie uwarunkowań prawnych i finansowych JST,
  • zmniejszenie liczby konfliktów na etapie realizacji zadań,
  • ciągłość dialogu niezależna od zmian personalnych,
  • budowanie współpracy i sieciowania organizacji,
  • wzrost kompetencji przedstawicieli NGO (praktyka dialogu),
  • większe poczucie sprawczości i podmiotowości sektora.

Wyzwania związane ze stosowaniem

Wyzwaniem jest zapewnienie reprezentatywności przedstawicieli organizacji pozarządowych zasiadających w RDPP. Dlatego JST powinna zachęcać do budowania koalicji, forów skupiających sektor pozarządowy. W takim gronie można dyskutować, jakie są oczekiwania wobec RDPP w danym samorządzie, jak RDPP powinna działać i jak wybrać do niej przedstawicieli organizacji. Najpierw wspólny pomysł, a dopiero potem wniosek o powołanie RDPP. Warto także rozważyć przeprowadzenie wyborów przedstawicieli strony pozarządowej w RDPP przez organizacje pozarządowe. Zgodnie z udppiw członków rady powołuje organ wykonawczy, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby były to osoby wskazane przez organizacje w powszechnych wyborach.

Zdarza się także, że JST traktuje RDPP jako konieczność wymuszoną przez organizacje i ustawę, a nie jako miejsce realnego dialogu. Aby zminimalizować ryzyko takiego podejścia do rady, warto wcześniej ustalić jej rolę i skład ze środowiskiem pozarządowym, a także wspólnie ustalić organizację, tryb i sposób działania. Pozycja RDPP zależy także w dużej mierze od jej składu, w szczególności ze strony pozarządowej.

Przykłady zastosowania

Standard minimum modelowej współpracy

Powołanie RDPP następuje na wniosek organizacji pozarządowych, po uprzednim ustaleniu ze środowiskiem organizacji pozarządowych szczegółów dotyczących powołania i funkcjonowania rady. 

Określenie regulaminu i sposobu działania RDPP odbywa się zgodnie ze wskazówkami zawartymi w opisie narzędzia. 

Projekty decyzji istotnych dla działalności organizacji pozarządowych są konsultowane z RDPP.

RDPP bierze udział w przygotowaniu rocznego programu współpracy, przynajmniej w formie konsultacji projektu programu z radą.

Obaj partnerzy powinni dążyć do tego, aby RDPP działała zgodnie ze Standardami Rad Działalności Pożytku Publicznego.

Co dalej